Pokaż mi wiarę


21.02.20. Piątek: Jk 2, 14-24. 26; Mk 8, 34 – 9, 1

Wprowadzenie do medytacji.

Św. Jakub przypomina nam, że „wiara bez uczynków jest bezowocna”, że wiara bez uczynków nie może nas zbawić. Ale też nie możemy myśleć, że to uczynki nas zbawią. Tak jakby Bóg musiał ‘zapłacić’ zbawieniem za nasze dobre uczynki i dobre życie. Św. Paweł mówi bardzo radykalnie, że „człowiek osiąga usprawiedliwienie nie przez wypełnianie Prawa za pomocą uczynków, lecz jedynie przez wiarę w Jezusa Chrystusa” (Ga 2, 16). Jak pogodzić te dwie wypowiedzi?

Otóż, św. Paweł mówi, że samo wypełniania uczynków (samo ‘bycie dobrym człowiekiem’) nie przynosi usprawiedliwienia, ale jedynie wiara w Jezusa Chrystusa daje zbawienie. Św. Jakub natomiast nie zaprzecza tym słowom, ale dodaje do nich, że posiadanie autentycznej wiary można rozpoznać po uczynkach, które są jej owocem. W ten sposób można zobaczyć wiarę. Dlatego św. Jakub woła: POKAŻ MI WIARĘ. Autentyczna wiara jest widzialna uczynkami.

Kochani Siostro i Bracie, nie musimy się teraz głowić, jakimi uczynkami uwiarygodnić wiarę, jaką nosimy w sercu, bo uczynków nie da się doczepić do wiary, tak jak owoców nie da się doczepić do rośliny. Koncentrujmy się na tym, by uczciwie i autentycznie przyjmować z wiarą Słowo Pana, które rozważamy – ono samo zawsze nam wskazuje, jakimi uczynkami owocuje.

Komentarze