Drążki
10.02.20. Poniedziałek: 1 Krl 8, 1-7. 9-13; Mk 6, 53-56
Wprowadzenie do medytacji.
Wprowadzenie Arki Przymierza do
świątyni Jerozolimskiej oznacza zakończenie długiego okresu wędrówki Izraelitów
z ziemi niewoli do Ziemi Obiecanej. Bóg nie mieszka już w namiocie, który był
symbolem ciągłego przemieszczania się. Bóg zamieszkał w świątyni, w domu –
który jest symbolem trwałości. Salomon mówi: „Już zbudowałem Ci dom na
mieszkanie, miejsce przebywania Twego na wieki”.
Arki nikt nie mógł dotknąć,
dlatego do przenoszenia Arki Pańskiej używano drążków. Ciekawe, że te drążki
zostały przy Arce. Przecież nikt nie planował jej już nigdzie więcej przenosić. A jednak. One symbolicznie ukazują prawdę, że Boga nie sposób
‘zamknąć’ w jednym miejscu. Boga nie sposób zatrzymać. One mówią o tym, że
kiedy tylko Bóg zechce, to wyruszy w drogę.
Te DRĄŻKI ukazują również prawdę
o nas samych. My przez sakrament chrztu św. jesteśmy prawdziwie Arką Pańską.
Podobnie jak przy Arce w Jerozolimie cały czas były DRĄŻKI, tak też i naszego
życia duchowego nie sposób ułożyć raz na zawsze.
Człowiek oddany Bogu zawsze
musi być otwarty na nowe. Bóg jest ciągłą nowością, ciągłą świeżością, ciągłą
nieprzewidywalnością. Ale tego nie należy się bać, tak jak nieraz boimy się
czegoś nieokreślonego, innego, bo w tym wszystkim On niezmiennie jest miłością.
DRĄŻKI przy Arce mówią nam o tym, byśmy byli w gotowi i otwarci na to, że Jego
miłość przeniesie nas tam, gdzie sama chce i wtedy, kiedy chce.
Komentarze
Prześlij komentarz