Pilnie rozważa
19.02.20. Środa: Jk 1, 19-27; Mk
8, 22-26
Wprowadzenie do medytacji.
W kolejnym pouczeniu św. Jakub uwrażliwia
nas, że Słowo musi być wprowadzane w czyn. Inaczej mówiąc, Słowo powinno w nas
stawać się ciałem. Taka jest natura Słowa Bożego, że dąży do tego, by stać się
ciałem, to znaczy do tego, by się objawić w człowieku i poprzez człowieka. Tak
jak w sposób doskonały Słowo stało się ciałem w Jezusie Chrystusie, tak też Słowo,
które przyjmujemy (jest ono przecież tym samym Słowem Ojca), w nas również dąży
do tego, by ujawnić się poprze nasze czyny, całe nasze życie.
Niezbędnym tego warunkiem jest
to, by Słowo, który otrzymujemy PILNIE ROZWAŻAĆ. Słowo tutaj użyte (parakypsas)
przenosi nas w kontekst pustego grobu po zmartwychwstaniu Chrystusa. Ono tam najczęściej się
pojawia i jest tam tłumaczone jako: schyliwszy się w dół, spojrzawszy w dół. Tak
opisane jest zachowanie Piotra, Jana, czy Marii, którzy przybyli do grobu w
poranek Zmartwychwstania (por. Łk 24, 12; J 20, 5; J 20, 11).
PILNIE ROZWAŻAĆ mówi nam zatem o
tym, że słowa i zdania, które czytamy, ich struktura, gramatyka, konfiguracja
są jak kamień grobowy, albo jak płótna, które widzieli apostołowie po
nachyleniu się do grobu. Nie możemy się na nich zatrzymywać, ale w ich głębi
szukać żywego Chrystusa. Nie, żywego w ogóle, ale żywego dla mnie!
PILNIE ROZWAŻAĆ: Jakub zachęca
nas, byśmy w każdym zapisanym fragmencie Pisma św. szukali żywego Słowa – Jezusa
Chrystusa, który tam mi się objawia.
Komentarze
Prześlij komentarz