Tańczył


28.01.20. Wtorek: 2 Sm 6, 12b-15. 17-19; Mk 3, 31-35


Wprowadzenie do Jeruzalem Arki Przymierza jest ogromną radością dla całego Ludu Bożego. To ta sama Arka, która prowadziła Izraela przez pustynię. Ona była w sanktuarium w Szilo, ale gdy Izraelici nierozważnie zabrali ją na pole bitwy z Filistynami, to stracili Arkę. Później jednak Filistyni sami ją oddali, ale sanktuarium w Szilo było już zburzone, więc nie było godnego miejsca dla Arki. Teraz Dawid wprowadza ją do Jeruzalem. Arka była urzeczywistnieniem samego Boga.
Pismo św. mówi, że Dawid TAŃCZYŁ (wirował) z całym zapałem (dosł.: z całej siły) przed Arką. Dawid tańcem wprowadzał Arkę do swojego miasta. Nie o sam taniec chodzi, ale o to, że spotkanie Boga i wprowadzanie Go do swego życia rodzi w człowieku tak głębokie doświadczenie wewnętrzne, że nie sposób go zatrzymać w sobie i nie sposób go wyrazić jedynie jakąś częścią siebie. Całe ciało, cały człowiek, cały ja – wszystko, co jest we mnie i co jest mną chce powitać przychodzącego Pana. Oczywiście, że takie doświadczenie jest łaską samego Boga, ale ono JEST! Wydarza się również w naszym życiu. Pomyśl, że to, co czytasz i rozważasz w jutrzejszym czytaniu dzieje się rzeczywiście. Dzieje się dla Ciebie. Pan przychodzi do Ciebie. Teraz! Tutaj!

Komentarze