Tańczył
28.01.20. Wtorek: 2 Sm 6, 12b-15. 17-19; Mk 3, 31-35
Wprowadzenie do Jeruzalem Arki
Przymierza jest ogromną radością dla całego Ludu Bożego. To ta sama Arka, która
prowadziła Izraela przez pustynię. Ona była w sanktuarium w Szilo, ale gdy Izraelici
nierozważnie zabrali ją na pole bitwy z Filistynami, to stracili Arkę. Później
jednak Filistyni sami ją oddali, ale sanktuarium w Szilo było już zburzone,
więc nie było godnego miejsca dla Arki. Teraz Dawid wprowadza ją do Jeruzalem.
Arka była urzeczywistnieniem samego Boga.
Pismo św. mówi, że Dawid TAŃCZYŁ
(wirował) z całym zapałem (dosł.: z całej siły) przed Arką. Dawid tańcem
wprowadzał Arkę do swojego miasta. Nie o sam taniec chodzi, ale o to, że spotkanie
Boga i wprowadzanie Go do swego życia rodzi w człowieku tak głębokie
doświadczenie wewnętrzne, że nie sposób go zatrzymać w sobie i nie sposób go
wyrazić jedynie jakąś częścią siebie. Całe ciało, cały człowiek, cały ja –
wszystko, co jest we mnie i co jest mną chce powitać przychodzącego Pana. Oczywiście,
że takie doświadczenie jest łaską samego Boga, ale ono JEST! Wydarza się również
w naszym życiu. Pomyśl, że to, co czytasz i rozważasz w jutrzejszym czytaniu dzieje się rzeczywiście.
Dzieje się dla Ciebie. Pan przychodzi do Ciebie. Teraz! Tutaj!
Komentarze
Prześlij komentarz