Obwieszczę


1.02.20. Sobota: 2 Sm 12, 1-7a. 10-17; Mk 4, 35-41

Wprowadzenie do medytacji.

Bóg nie posyła proroka Natana do Dawida, aby go pouczył o tym, co się stało, ale po to, by pokazał mu, jak ta sytuacja wyglądała z perspektywy Boga, jak ona wyglądała naprawdę. Dawid wysłuchawszy relacji o tym, co bogacz wyrządził biedakowi, wydaje wyrok na bogaczu: winny. A następnie uzasadnia swój wyrok: „nie miał miłosierdzia”.

Również do nas Bóg posyła swojego proroka – Słowo – w którym odbija się nasze życie. Za każdym razem, gdy trzymamy przed sobą Pismo św., ono ‘OBWIESZCZA nam tę rzecz, która jest ukryta w naszym sercu’. Słowo otwiera przed nami nasze własne serce a następnie czeka na naszą decyzję.

Komentarze