Ufność
17.03.20. Wtorek, III tygodnia Wielkiego Postu.
Wprowadzenie do medytacji.
Azariasz zaprasza nas do swojej modlitwy. Był on jednym z trzech młodzieńców Izraelskich, których król Babiloński – Nabuchodonozor – kazał zabić przez wrzucenie do ognistego pieca. Ta kara spotkała ich z tego względu, że nie oddali boskiej czci posągowi zrobionemu przez króla. Nie wyparli się wiary w prawdziwego Boga.
Azariasz wyznaje w słowach modlitwy, że oni pokładają UFNOŚĆ w Panu, dlatego Bóg ich wybawi. I rzeczywiście, ku ogromnemu zdziwieniu wszystkich, płomienie nie zrobiły im żadnej krzywdy. Wyobraźmy sobie, że Azariasz odmawia tę modlitwę w środku ognistego pieca otoczony płomieniami.
Nasz Bóg jest do tego stopnia troskliwy, że nie tylko nie spłonęli, ale także ich ubrania nie były naruszone a nawet „nie było czuć od nich swądu spalenizny” (Dn 3,94). Tak bardzo opiekuńczy, zatroskany o nas i chroniący nas jest Bóg, któremu zaufaliśmy.
Rozmyślajmy o tej ogromnej troskliwości Boga, który nie pozwala, by dotknął nas nawet swąd spalenizny.
Azariasz zaprasza nas do swojej modlitwy. Ponieważ zaprasza nas do tego, byśmy wraz z nim odnowili w sobie pełne zaufanie do Boga, choćbyśmy również znaleźli się w otoczeniu palących płomieni.
Komentarze
Prześlij komentarz