Kiedy?
2.03.20. Poniedziałek, I tygodnia
Wielkiego Postu.
Wprowadzenie do medytacji.
Dwie osądzone grupy z
przypowieści Pana Jezusa (owce i kozły) różnią się względem siebie tym, że
jedni usłużyli Bogu będącemu w potrzebie a inni nie. Jest jednak coś, co łączy
te grupy. Otóż, zarówno jedni jak i drudzy, pytają: KIEDY? KIEDY to było, że (nie)
usłużyliśmy Tobie? KIEDY? Zarówno jedni jak i drudzy nie mieli świadomości, że
na drogach swego życia spotkali swego Pana.
My dziś mamy już tę świadomość.
Sam Jezus nam powiedział, że On jest obecny w drugim człowieku, zwłaszcza w tym
najmniejszym.
Ale jest jeszcze coś.
Jestem przekonany,
że każdy z nas – nie wiedząc o tym – spot(y)ka Jezusa w swoim życiu twarzą w
twarz! Pewnie nie dzieje się to codziennie. Trudno oczywiście powiedzieć, jak często to ma miejsce, ale jestem przekonany, że tak jest. Skąd to przekonanie? Pismo św. w kilku miejscach mówi o tym, że Bóg we własnej
osobie przychodzi do człowieka a on nie zawsze Go rozpoznaje (np.
historia gościny u Abrahama, albo: Hbr 13,2: „niektórzy, nie wiedząc, aniołom
dali gościnę”). Wtedy zresztą nie jest ważne to, by rozpoznać Boga, ale
by Mu usłużyć, tak jak na to wskazuje sytuacja Spotkanego. Poza tym, ten moment zaskoczenia nie może dotyczyć
tylko tych osób z przypowieści, ale dosięga każdego z nas.
Gdy Jezus powie nam, że się spotkaliśmy, my również zapytamy: KIEDY to było?
Komentarze
Prześlij komentarz