Siedzieli za stołem

18.04.20. Sobota w oktawie Wielkanocy

Wprowadzenie do medytacji.

W Markowym fragmencie Zmartwychwstały ukazuje się kobietom, Marii Magdalenie, uczniom idącym do Emaus, aż w końcu ukazuje się samym apostołom. Ten opis jest tak skonstruowany, że spotkanie z Jedenastoma jest w centrum. Wszystko zmierza do tego wydarzenia. Nie chodzi tylko o samych apostołów, ale ważne jest również to, że Jezus spotyka ich, gdy ‘siedzieli za stołem’. Św. Marek tylko dwa razy ukazuje uczniów w takiej sytuacji: podczas Ostatniej Wieczerzy i teraz. Cały opis zmierza zatem do ukazania prawdy, że Zmartwychwstały przychodzi do swojego Kościoła podczas Eucharystii.

Również do nas przychodzi podczas Eucharystii. W tym czasie, kiedy nie zawsze możemy uczestniczyć w tym sakramencie, prośmy w spotkaniu ze Słowem na medytacji o łaskę wiary. Powiedzmy Mu o swojej tęsknocie. Pokażmy Mu nasze serca, które Go pamiętają. Nawiązuję przez to do tego, co Jezus zarzucał swoim uczniom, tj. brak wiary i upór. Słowo ‘upór’ to gr. ‘sklerokardian’, czyli skleroza serca, twardość serca. Serce, które zapomina o Jego słowach, gestach, obecności, robi się twarde.

Dlatego czas tęsknoty za Jezusem musi być pielęgnowaniem pamięci o tych wydarzeniach z naszego życia, w których doświadczaliśmy Jego obecności. Każdy z nas może znaleźć swój sposób pielęgnowania pamięci serca.

Pielęgnujmy to aż do dnia, w którym spotkamy Go twarzą w twarz.

Komentarze