Prostaczek
29.04.20. Środa, Święto św. Katarzyny ze Sieny, dziewicy i doktora Kościoła, patronki Europy
Wprowadzenie do medytacji.
Kim są ci, których Pan Jezus nazywa prostaczkami? Polskie słowo zbyt łatwo kieruje nasze skojarzenia w stronę bycia pokornym, uniżonym itp. Greckie słowo oznacza dosłownie niemowlęta. Nie mówię, postawy pokory nie ma w oryginalnym zapisie, ale główne skojarzenia powinny iść w kierunku pewnej niewiedzy. Tym bardziej, że Pan Jezus, gdy o nich mówi, to zestawia ich z przeciwną postawą mądrych i roztropnych.
Prostaczek to zatem ktoś, kto nie czyni ze swojej wiedzy, swoich przekonań prawdy absolutnej. To nie ktoś, kto rezygnuje ze swego zdania, bo to też nie jest właściwe, ale to ktoś, kto nie przyznaje swoim przekonaniom wartości absolutnej, nawet gdyby był do nich przekonany. To ktoś, kto zawsze ma na uwadze: ‘mogę nie mieć racji’. To właśnie jest taką bramą, przez którą objawia się Ojciec. Gdy ktoś tę bramę zamknie, to Bóg mu się nie objawi. Gdy ktoś ją otworzy na oścież, to Bóg będzie go napełniał Swoją Prawdą.
Św. Katarzyna jest wspaniałym ucieleśnieniem owych prostaczków (dosł. niemowląt), o których mówi ewangelia. Żyła w XIV wieku. Była mistyczką. Zmarła w wieku 33 lat. Pouczała kapłanów, biskupów a nawet papieży, ale nie pouczała ich swoimi przekonaniami, lecz tym, co objawiał jej Oblubieniec.
Im bardziej człowiek staje się prostaczkiem, tym bardziej Ojciec objawia mu Siebie. Wtedy on staje się autentycznym świadkiem Ewangelii.
Komentarze
Prześlij komentarz