Słowo od Słowa

 17.12.20. Czwartek, III tydzień adwentu https://niezbednik.niedziela.pl/liturgia/2020-12-17 Stary Jakub, syn Izaaka, wnuk Abrahama, któremu Bóg zmienił imię na Izrael, błogosławi przed śmiercią swoim dwunastu synom. Szczególne błogosławieństwo wypowiada nad Judą. Zapowiada mu, że jego królestwo nie będzie miało końca, ale z jego rodu wyjdzie Ten, do którego ono w rzeczywistości należy. To jeden z ważniejszych tekstów Starego Testamentu zapowiadających przyjście Mesjasza. Jezus Chrystus, nasz Pan i Brat, był potomkiem Judy. W ten sposób patrząc na Judę zauważamy w nim Mesjasza. Jego siła i wielkość (jak u lwa) są zapowiedzią siły i wielkości Mesjasza. Idąc za Ojcami Kościoła a szczególnie św. Hipolitem można na ten tekst spojrzeć w ten sposób, że Jakub w swoim synu Judzie błogosławi całe jego potomstwo, w tym Jezusa Chrystusa. Idąc dalej, w Jezusie Chrystusie obecne jest już Jego potomstwo – Kościół św., każdy z nas. To błogosławieństwo i zarazem proroctwo mówi również o tym,...

 

10.12.20. Czwartek, II tydzień adwentu https://niezbednik.niedziela.pl/liturgia/2020-12-10 Na początku dzisiejszego fragmentu księgi proroka Izajasza Bóg staje przy Izraelu, ujmuje go za rękę i dopiero wtedy przemawia do niego. Podobnie dziś Bóg staje obok mnie. Zanim zacznie do mnie mówić, to ściska moją dłoń. Co to znaczy? To znaczy, że On jest na wyciągnięcie mojej ręki. Bóg nie jest dalej, jak na wyciągnięcie ręki. To jest pierwszy komunikat: jestem tuż przy Tobie. Nigdy nie dość rozważać bliskości Boga, Jego obecności na wyciągnięcie ręki.