Skłoni serca

 23.12.20. Środa, IV tydzień adwentu

https://niezbednik.niedziela.pl/liturgia/2020-12-23

Czas adwentu jest bardzo podobny do czasu Starego Testamentu. Jeden i drugi to czas obietnicy i oczekiwania. Czas Narodzenia Pańskiego natomiast jest podobny do czasu Nowego Testamentu. To czas spełnienia i spotkania.

W tym przejściu od czasu obietnicy i oczekiwania do czasu spełnienia i spotkania nie sposób ominąć księgi proroka Malachiasza. Ona jest ostatnią księgą Starego Testamentu a w niej ostatnie zdanie to: „I skłoni on serca ojców ku synom, a serca synów ku ich ojcom, abym nie przyszedł i nie poraził ziemi klątwą”. To zdanie jest jak drzwi, w które trzeba wejść, jeśli się chce pójść dalej. Nie sposób wejść w tajemnicę narodzenia Boga w ludzkim ciele, nie przechodząc przez to zdanie. Nie sposób wejść w tajemnicę obecności Boga w moim świecie będąc niepojednanym. Jeśli ja nie potrafię tego zrobić, to niech On sam ‘skłoni moje serce’.

Medytacja daje mi czas, bym przeczytał to zdanie; by to zdanie przeczytało mnie.