Seismos



30.06.20. Wtorek, XIII tydzień zwykły

Wprowadzenie do medytacji.

Opis uciszenia burzy na jeziorze w redakcji św. Mateusza wprowadza pewne zmiany w porównaniu do pierwotnej wersji św. Marka. One pozwalają na bardzo szczególną interpretację tego fragmentu i jego medytację, czyli odniesienie do własnego życia.

Św. Mateusz na określenie ‘wielkiej burzy’ używa słowa ‘seismos’ tzw. – dosłownie – trzęsienie ziemi. Tym samym słowem posługuje się św. Mateusz, gdy opisuje wydarzenia w chwili ukrzyżowania (27, 51) oraz w momencie zmartwychwstania (28,2). To pokazuje, że św. Mateusz chce łączyć te wydarzenia.

Przeprawa na drugi brzeg jeziora jest obrazem naszego życia, w którym nie brak momentów pełnych strachu a nawet zatrwożenia. Jednak te wydarzenia ‘seismos’ mogą być porównane do bramy prowadzącej do nowego życia.

We wszystkich momentach ‘seismos’ Jezus jest z nami. Zobaczmy, że w pierwszych słowa tej ewangelii wyraźnie ewangelista zaznacza, że to Jezus jest inicjatorem tego wydarzenia. On wchodzi do łodzi. Uczniowie idą za Nim. To znaczy, że to On ich prowadzi do bramy ‘seismos’ i przeprowadza ich przez nią, nie opuszczając swoich uczniów.

Zobaczmy w medytacji wszystkie ‘seismos’ w naszym życiu, ale zobaczmy też Jezusa z nami! Niech ta medytacja zakończy się pełnym ufności oddaniem się Panu, który prowadzi nas do nowego życia. 

Jezu, ufam Tobie.

Komentarze