Zabiorą im Pana młodego
Wprowadzenie do medytacji.
W czasach kiedy św. Mateusz pisał
ewangelię praktyka postu była znana i uznana w Kościele. Jezus również nie sprzeciwia
się tej praktyce, ale nadaje jej nowe znaczenie. Do czasów Jezusa post miał
wyraźnie ascetyczny, pokutny charakter. Jezus, porównując się do Pana Młodego
(Oblubieńca) a Kościół – swoich uczniów – do Oblubienicy, nadał tej praktyce
zupełnie nowe znaczenie, nie przekreślając pierwszego.
Otóż, post, czyli niezaspokojenie
podstawowych pragnień odżywiania, staje się znakiem ‘głodu’ za Oblubieńcem.
Post – poprzez powodowanie głodu ciała – staje się metaforą tego, że tutaj na
ziemi nic i nikt nie jest w stanie zaspokoić naszego wewnętrznego głodu
(pragnienia) za pełnym zjednoczeniem z Oblubieńcem, które dokona się w domu
Ojca.
Pomyślmy, że za każdym razem, gdy
pościmy, robimy to nie tylko dlatego, by zadać sobie jakieś cierpienie, ale
przede wszystkim dlatego, by nie zapomnieć, że nasze serce bezustannie jest
głodne Oblubieńca, bez względu, czy to czujemy czy też nie.
Komentarze
Prześlij komentarz